Toeval of niet?

Mijn fascinatie voor Kintsugi begon met een tv-programma. Bij toeval stuitte ik op deze uitzending; je zou kunnen zeggen dat Kintsugi mijn leven binnenkwam. Tot dat moment had ik nooit van deze kunstvorm gehoord. De schoonheid van de kommen en het idee dat ze als cadeau dienen, sprak me enorm aan.

Een ander toevallig moment was het nieuws dat mijn zenleraar, John de Weerdt, zijn transmissie (Shiho) zou ontvangen. Direct bij het horen van deze boodschap wist ik dat een Kintsugi-voorwerp het perfecte cadeau zou zijn. Mijn leraar is door een fysieke beperking gedwongen zijn maatschappelijke carrière te pauzeren (kapot geslagen), maar door het ontdekken en beoefenen van zenmeditatie vindt hij de kracht om weer op te krabbelen (de gouden lijm) en les te geven. In 2025 ontving hij zijn transmissie, een ware bekroning.

Ik begon de zoektocht naar een geschikt Kintsugi-voorwerp, maar ontdekte al snel dat deze in Nederland nauwelijks verkrijgbaar zijn. Daarom besloot ik om het cadeau zelf te creëren. Nog een gelukkig toeval was dat mijn buurvrouw Truus, een keramiste, prachtig aardewerk maakt. Zij vervaardigde voor mij enkele mooie kommen die perfect pasten bij mijn idee.

Nu kwam het tweede deel: wie zou deze mooie kommen in Kintsugi kunnen omtoveren? Via internet vond ik een vrouw, Annemarie,  in Breda, die workshops in deze kunstvorm aanbiedt. Ik benaderde haar met de vraag of zij de kommen voor mij in Kintsugi-techniek wilde maken. Het resultaat was prachtig, zoals je op de foto kunt zien.

Zou ik het ook zelf kunnen doen? Ik besloot te experimenteren met goedkopere kommetjes van de Hema en Action. Gaandeweg ontdekte ik de techniek, groeide mijn kennis en bleef Truus prachtige aardewerk aanleveren.

Kintsugi: wat betekent het voor mij?

Ik ben gefascineerd door het samenspel van kleuren, scherven en goud. Hoe iets of iemand dat gebroken is, na een lange weg van zorgen en kracht, op kan bloeien in een nieuw en mooi geheel. Dit geeft het proces een enorme symbolische waarde.